Bazı insanlar bir öğreti aramaz. Bazıları bir inanışın peşine düşmez. Bazıları cevap istemez.

Onlar sadece… tanıdık bir alanı özler.

​

Benim yolculuğum bir arayışla başlamadı. Bir hatırlamayla başladı.

Çok erken bir yaşta, kelimelerden önce, kimliklerden önce, sessiz bir alan tanıdım.

Zorlamıyordu. Benden bir şey istemiyordu.

Sadece buradayım diyordu.

Yıllar sonra hayat beni farklı yönlere sürükledi. İşimi bıraktım. Tek başıma çocuk büyüttüm. Maddi ve manevi olarak dibe vurduğum zamanlar oldu.

Dışarıdan bakıldığında bu bir krizdi. İçeriden bakıldığında ise adı konmamış bir eksiklik hissi vardı.

Uzun süre bu eksikliğin bende olduğunu sandım.

​

Kişisel gelişimle tanıştım. Yaşam koçluğu, bilinçaltı çalışmaları, EFT, biyoenerji, reiki, nefes, meditasyon, Access…
Birçok eğitim aldım, uyguladım, deneyimledim. 

Her biri bana bir şey kattı. Ama hiçbiri tam gelmedi.

Çünkü ben bilgi aramıyordum. Ben teknik peşinde değildim.

Ben… tanıdığım alanı arıyordum.

​

Yıllar geçtikçe şunu fark ettim:
Sorun eğitimlerin yetersizliği değil, parçalı oluşuydu.
Bir yerde bakış açısı vardı, başka bir yerde enerji, başka bir yerde psikoloji…
Ama hepsi ayrı ayrıydı.

Ve bir gün net bir farkındalık doğdu:

Eğer aradığım şeyi bulamıyorsam,
onu ben kurmalıyım.

​

İşte tam burada Sihirli Bilinç Aktivasyon Sistemi – SBAS doğdu.

SBAS bir teknikler bütünü olarak ortaya çıkmadı.
Bir alan ihtiyacından doğdu.

Bilgi vardı.
Uygulama vardı.
Ama en önemlisi şuydu:
Kişinin eğitimin ya da seansın ardından yalnız kalmadığı, sorularını sorabileceği, kendisiyle temas edebileceği bir alan vardı.

Sekiz yıl boyunca öğrendiklerimi analiz ettim, sadeleştirdim, damıttım.
Bu süreçte Emine Korkmaz yoluma eşlik etti.
Aynı frekansta, aynı bakışta buluştuk.
SBAS zamanla ortak bir bilinç alanına dönüştü.

Geri bildirimler hep aynıydı:

• Hafifledim.

• Kafam sustu.

• Bir şey çözüldü ama ne olduğunu tam anlatamıyorum.

Ve işte o zaman anladım.

Eksik olan ben değilmiş.
Eksik olan, erken tanıdığım alanın yokluğuymuş.

Bugün yaptığım hiçbir çalışma insanları bir şeye inandırmak için değil.

Ben kimseye neye inanacağını söylemiyorum.
Kimseye doğruyu öğretmeye çalışmıyorum.
Kimseyi dönüştürmüyorum.

Ben sadece bir şey yapıyorum:

Alan açıyorum.

Çünkü biliyorum…
İnsan kendisiyle temas edebildiğinde, zaten hatırlıyor.

Eğer bu satırları okurken için biraz durulduysa, bil ki sana yeni bir şey verilmedi.

Sadece tanıdık bir alana temas ettin.

Ve evet…
Bu bir teknik değil.
Bu bir yöntem hiç değil.

Bu, erken alan imprintinin hatırlanması.